ZABURZONA SYNTEZA

Synteza ta jest zaburzona, gdy człowiek nie posiada umiejętności konstruowania pla­nów życiowych, stawiania sobie zadań. Podobnie dzieje się, gdy uszko­dzona jest sfera reagowania uczuciowo-wolicjalnego oraz wtedy, gdy mamy do czynienia z błędną orientacją w środowisku zewnętrznym. Ma to miejsce w przypadku nieumiejętności ujmowania zasady przyczyny skutku w odniesieniu do procesu konfrontowania oczekiwań własnych z oczekiwaniami środowiska. Uznaje się wtedy swoją działalność za nieskuteczną bez względu na jej rezultaty. A. Kępiński opisał wymianę informacyjną oraz zajął się analizą konsekwencji wynikających z braku harmonii w strukturze jej elementów. Tym co zbliża go do K. Dąbrow­skiego jest przekonanie, że zaburzenia te nie wynikają z inności tych, którzy im podlegają; inności spowodowanej odrębną strukturą psycho­fizyczną. Inność ta wynika z różnego rozkładu tych samych elementów. Podobnie rozumował K. Dąbrowski, a jednak stworzył koncepcję w pewnym stopniu przeciwstawną, ujmując dezintegrację jako proces pozytywny, podczas gdy dla A. Kępińskiego powoduje ona negatywne skutki.